آخرین اخبار : 

 ۴- بررسی مقامات و مناصب روحانیون در دوره ی قاجاریه با تاکید بر منابع / مریم دخت مجیدی

چکیده:

در دورۀ قاجاریه، گروههای مهم جامعه محدود به رهبران قبایل، زمینداران و دیوانسالاران نمی‌شد

دو طبقۀ مهم دیگر نیز وجود داشتند: یکی طبقۀ مذهبی  و دومی طبقۀ تجار که وجوهات نقدی آ‌نها

را فراهم می‌کردند.  نهادهای مذهبی، مانند گذشته بخصوص در دوره صفویه، تابع سیاست های

دولتی بودند و در برخی مواردگرایش به دنیا پرستی در میان آنها دیده می شد. مناصب مذهبی

غالباً موروثی بود و به دلیل ماهیت این نهاد در مقایسه با سایر نهادهای وابسته به حکومت، پایگاه

اجتماعی محکم تری داشتند و گا‌هی به عنوان رهبران محلی در برابر اخا‌ذ‌ی‌های حکومت مقاومت

می‌کردند. در میان آنها، مجتهدین نفوذ زیادی داشتند، به طوری که گاه در نزاع میان شاه و مامور

حکومتی نقش موثری ایفا می‌کردند و عموماً پناهگاهی برای مظلومین به شمار می‌رفتند.

درشهرهای بزرگ شیخ الاسلام بالاترین مقام مذهبی بود. او و امام جمعه ازسوی شاه منصوب

می‌شدند. با توجه به این که کارگزاران  مذهبی را شاه انتخاب می‌کرد و تا حدی مردم نسبت به

آنها  بی‌اعتماد می‌شدند ولی به دلیل خودداری از پیوستن به مقامات حکومتی در اعمال قدرت

به مردم و حمایت از آنها مورد احترام بودند. در این پژوهش تلاش شده است تا با استفاده از

روش توصیفی-تحلیلی به بررسی جایگاه روحانیت در دوره قاجار پرداخته شود.

واژگان کلیدی:

قاجار، روحانیت، مجتهد، شیخ الاسلام.