آخرین اخبار : 

۵- بررسی علل و پیامدهای گسترش فحشا در دوره‏ ی صفوی / مرضیه کاظمی

 

چکیده:

گرایش به فحشا، یکی از آسیب‏های اجتماعی است که جوامع در دوره‏های زمانی متفاوت، همواره با آن مواجه بوده ‏اند. در زمان صفویه، در بین گروه‏های مختلف اجتماعی این رفتارهای غیر اخلاقی، تحت تاثیر عوامل متعددی در مناطق مختلف، با شدت و ضعف‏هایی بروز می‏کرد. یکی ازعوامل مهم که باعث شده بود آمار گرایش به فحشا به صورت چشمگیری در جامعه افزایش پیدا کند، مهاجرت اقوام مناطق شمالی بود که در بیشتر موارد به اجبار به داخل کشور کوچ داده شدند و به صورت برده مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفتند و باعث رونق کار قهوه‏خانه‏ها و روسپی‏خانه‏ها شدند. از عوامل دیگر می‏توان به جنبه‏های اقتصادی فعالیت این گروه در جامعه اشاره کرد. عایداتی که از پرداخت مالیات این گروه نصیب دولت می‏شد، به قدری برای مقامات دولتی اهمیت داشت که به عنوان مانعی در برابر مبارزه با فعالیت روسپیان مطرح می‏شد؛ توجه دربارصفوی، به‏ویژه شاه، نسبت به این زنان نیز از دیگر عوامل توجیه فعالیت این گروه در جامعه بود. با این وجود، فعالیت این گروه، نارضایتی عمومی را به دنبال داشت که گاهی منجر به قتل مرتکبین به این اعمال می‏شد. حکومت صفویه در دوره‏های مختلف تمهیداتی برای مبارزه با این آسیب اجتماعی اندیشید و با حمایت روحانیون، به محدود کردن فعالیت فواحش پرداخت و به صورت مقطعی موفقیت‏هایی نیز به دست آورد؛ اما ضعف حکومت مرکزی وگسترش فساد در ارکان مختلف دولت، مانع از حصول موفقیت کامل در این زمینه شد و سرانجام گسترش این آسیب اجتماعی، یکی از عوامل زمینه ساز سقوط و انحطاط دولت صفوی گردید.

واژگان کلیدی:

 صفویه، آسیب‏های اجتماعی، فحشا، همجنس گرایی.