آخرین اخبار : 

سخن سردبیر-سال دوم- شماره پنجم-تابستان ۱۳۹۶

حرفهای ما هنوز ناتمام …
تا نگاه می کنی:
وقت رفتن است
بازهم همان حکایت همیشگی!
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظۀ عزیمت تو ناگزیر می شود
آی… ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان
چقدر زود
دیر می شود! ٭

                                                                                                                                                                          تجربۀ زندگی، هرچه بلند، هر چه کوتاه، باز می‌تواند حسرتی همیشگی بر جای گذارد.

حسرت نداشته‌ها، حسرت کارهای انجام نداده، حسرت بی توجهی‌ها، حسرت بی مهری ها،حسرت

قدر ندانستن ها و حسرت نداشتن ها. نداشتن فرصتی دوباره برای انجام همه آنچه که ازدستمان

بر می‌آمد و کوتاهی کردیم. حسرت همه آنچه که می‌توانستیم ببینیم و ندیدیم و چقدرزود دیر

می شود وقتی که دریغ و حسرت هم دیگر تسکینی نیست.

برای خانواده تاریخ، یکی از این دریغ و حسرت های ناباورانه، در تابستان سال ۱۳۹۶رقم خورد.

وقتی که به تلخی، خبر رفتن یکی از خوشنامان گمنام عرصۀ تاریخ در فضای مجازی منتشر شد

و عزیمت ابدی دکتر نادر میرسعیدی را به اطلاع تاریخ و اهل تاریخ رساند.

عزیمتی آرام وبی سر و صدا همچون روح و جان وی که درهمۀ عمرش با فروتنی،سکوت،طمأنینه

و بی نیازیاز زدن در هر میر و وزیری، خالصانه برای تاریخ و تمدن این سرزمین قلم زد و آثار

گرانسنگ ارزشمندی از خود به جای نهاد.

دکتر نادر میرسعیدی اولین دانش آموختۀ تاریخ ایران در دورۀ باستان پس از انقلاب اسلامی بود

که دانشجویان بسیاری افتخار حضور محضرش را داشتند و از دانش بی غل و غش او بهره مند

شدند.

دانشجویان بسیاری نیز از این پس خوشه چین آثار فاخر وی در عرصۀ تاریخ و تمدن ایران در دوران

باستان خواهند بود، در حالی که شاید هیچگاه نخواهند دانست استادش انچه بی مروتی ها دید

وچه غیرمنصفانه جایگاهش را غصب و او را محروم از موقعیت های بدیهی و مسلمی نمودند که

شأن علمی و جایگاه اجتماعی اش اقتضاء می‌نمود.اما کسی اعتراض او را ندید و صدای بلندش

را نشنیدکه برای امتیازات دنیوی و کسب مناصب مادی، لب به شکوه بگشاید.

دکتر نادر میرسعیدی دیگر رفته است. او برای همیشه رفته است. اما برخی که در هنگام بودنش

او رارفته می‌خواستند، باقی‌اند. کاش لحظه ای حتی به قدر لحظه ای، از حرفها و کارهای ناتمام

اوکه درحقش کردند، حسرت و دریغی نصیبشان شود، و واقعأ فلسفۀ وجودی تاریخ را بفهمند که

درهمۀآمدن ها و رفتن های تاریخ بشر، کسی جاودانه نشد و نخواهد شد و تنها اثری که از آدمی

می ماندنام نیک و آثار نیک اوست. سرمایه ای جاودانی که چه استادانه دکتر نادر میرسعیدی،

همان گونه که در این زندگانی با خوشنامی زیست، در محضر حق تعالی نیز توشه ای ارزشمند

و نیک با خودخواهد برد.

آی … دریغ و حسرت همیشگی، که بی مروتان و نامهربانان در آن هنگام سر خواهند دادکه دیگر

سودی ندارد و خیلی زود دیر شده است و آنها خاسران ابدی خواهند ماند.

فصلنامۀ روایت تاریخ که باید سرلوحۀ عمل خود، علاوه بر انتشار آثار تاریخی محققان، استادان و

دانشجویان، اهتمام به حفظ کرامت و حرمت استادان واقعی رشته تاریخ داشته باشد، با دریغ از

دست رفتن فرصت ادای دِین به محضر ایشان، ضمن عرض تسلیت به خانوادۀ محترم دکتر نادر

میرسعیدی به ویژه همسر گرامی و سوگوارشان و جامعۀ تاریخ، انتشار این شماره از فصلنامۀ

خود را تقدیم به روح بلند این استاد از دست رفته می‌کند. خدایش بیامرزد و قرین رحمت ابدی

خودکند.

دکترالهام ملک زاده

تابستان ۱۳۹۶

٭ شعر حسرت همیشگی، اثر دلنشین و زیبای شاعر پر احساس جنوب شادروان قیصر امین پور است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *